Berichten

temperatuur paard, temperatuur meten paardWeet jij de temperatuur van je paard en hoe je dit het beste kunt doen? Weet jij de momenten die je nodig hebt om een basis te creëren?

Zoals je misschien zult weten is Tommy ziek en ben ik daar al ruim een jaar mee aan het tobben. Maar, wat ik heb geleerd is om de basis temperaturen te w

eten van Tommy. Gelukkig ben ik me daar al langer van bewust en heb ik in de tijd voor zijn ziekte al een basis kunnen vast leggen.

De normale lichaamstemperatuur

Normale lichaamstemperatuur van een paard in rust is ongeveer tussen de 37.5 °c en de 38.2 °c. Bij een pasgeboren veulen is dit nog 38,5°C en 39,5°C. De temperatuur tussen 38.2°C en 38.5°C noemen we een verhoging. Boven de 38.5°C hebben we het over koorts. Maar als een paard net heeft gewerkt kan de lichaamstemperatuur oplopen tot de ± 42°C. Dit zal dan geleidelijk weer naar de normale temperatuur dalen. Vergeet ook niet dat het tijdstip van de dag en het seizoen invloed op de temperatuur kunnen hebben.

Temperatuur extra meten bij koorts

Toen de temperatuur van Tommy opliep, moest ik 2 keer per dag meten. Niet te weten dat ik dit ruim een jaar later nog zou doen🤔. Eerlijk gezegd ben ik er wel minder regelmatig in geworden 😊. Maar, bij enige twijfel ben ik weer 2 x daags bezig en noteer ik dit in mijn agenda. Het is altijd handig om de temperaturen op te schrijven. (Deze kun je dan ook delen met de dierenarts.) Waarom zal je misschien denken. Nou, bij koorts wil je natuurlijk niet dat de temperatuur de pan uit rijst. Ook, kun je dan meten of de eventuele medicijnen of koortsremmers die je paard heeft gekregen, aanslaan.

Wanneer moet je de temperatuur meten

Bij Tommy kan ik inmiddels heel goed zien of hij zich goed voelt of dat er twijfel is. Als je paard sloom lijkt of het hoofd veel laat hangen, zijn dit tekenen. Maar ook de ogen kunnen je veel vertellen. Zijn ze mooi glanzend of juist dof. Zijn ze rond of samengeknepen. Je paard kan ook veel met de staart aan het zwiepen zijn. Waarom je paard koorts heeft kan verschillende oorzaken hebben. Ik zou zeker bij hogere koorts niet te lang wachten met het inschakelen van een dierenarts.

Hoe moet je meten en met welke thermometer

Foto: Arnd Bronkhorst

Heb je een speciale thermometer nodig met een lang meetstuk? Nee! Je kunt een gewone mensenthermometer gebruiken. (Liever geen digitale of infrarood, maar een voor het rectum.) Het is soms handig om er een touwtje aan vast te maken en met een knijper vast te zetten in de staart. Dit voorkomt dat de zuigkracht van de anus hem niet naar binnen floept. Ik gebruik wel een normale thermometer, maar wel eentje die snel is met meten. Het is heel vervelend als je een minuut moet wachten voor dat de meter klaar is.

Ga naast je paard bij het achterbeen staan. Vraag rustig de staart opzij. Klemt je paard de staart tussen de billen, dan kun je met de achterkant van he hand onder de staart gaan en deze langzaam naar buiten bewegen. Hierdoor zal er een beetje ruimte komen en kan je de staart verder opzij doen. Vergeet vooral niet dat het een stuk prettiger voor je paard is als de thermometer ingesmeerd is met bijvoorbeeld vaseline😳.

Waar je op moet letten is, dat de thermometer ver genoeg naar binnen is. Is dit niet het geval, dan zal de temperatuur vaak onder de 37°C zijn. Is dit heel veel lager, dan is de kans groot dat je in een mestbal zit. Het is daarom ook aan te raden om te meten na het mesten of doe het opnieuw. Zet de thermometer uit en spoel hem met lauw water schoon.

Wat is onder temperatuur

Een onder temperatuur is lager dan 36.5 °C en dan moet je goed op de signalen van je paard letten. Vaak duidt dit op shock! Je paard zal snel en oppervlakkig ademhalen en zal suf en loom zijn. Het is van groot belang om zo snel mogelijk de dierarts in te schakelen. De kans is groot dat je paard in coma raakt.

Terwijl je op de dierenarts wacht kun je gelukkig iets voor je paard betekenen. Als je namelijk aan de oren van je paard mag komen en in zulke gevallen als dit is dit vaak het geval. Dan kun je de oren van je paard afstrijken van de aanhechting tot aan het puntje van het oor. Dit kan helpen met de doorbloeding van het lichaam en het reguleren van de ademhaling. Je moet dit wel blijven doen tot dat de dierenarts arriveert. Dan hoef je in ieder geval niet met je handen in het haar te zitten😟.

Wil je graag meer leren hoe je je paard zelf kunt ondersteunen. Neem contact met me op en dan kunnen we samen aan de slag gaan. Wil meer weten over mijn reis met Tommy lees dan hier verder! Denk je dat je iemand kunt helpen met dit artikel, deel het gerust.

 

 

 

Tommy heeft de ziekte van Lyme. De vraag is of zijn immuun systeem helemaal kan herstellen. Vanuit Utrecht is gezegd dat hij een auto immuun probleem heeft. Of je daar wat mee kan? Nee! Gelukkig kwam het upk zelf met het advies om contact op te nemen met de Holistische praktijk voor mens en dier, Den Hoek, van Eric Laarakker.  Om voor Tommy de stress zo klein mogelijk te houden, heb ik gevraagd of Chantal Rijkhoff bij ons langs kon komen. Zij is bekend op onze manege en ik heb haar al eens aan het werk gezien. Dat is altijd fijn😊

Diagnose Lyme😯

tekentang, lyme bij paard, oog voor het paard

Gek genoeg kwam tijdens de behandeling al heel snel naar boven dat Tommy de ziekte van Lyme heeft. Goed, waar en wanneer, daar kan ik geen antwoord op geven. Hij heeft altijd buiten gestaan. En staat op stal, sinds hij bij ons is. Maar we hebben een weide en grenzen aan het bos. Dit is een de vraag waar je eigenlijk niet bij te lang stil moet staan. Hier kun je toch niets aan veranderen. Wel ligt er nu standaard een tekentang op stal en ik hads er altijd al een in mijn tas voor de hond.

Eerste verschijnselen van een tekenbeet🔎

lyme bij paard, oog voor het paard, teekWat zijn de eerste verschijnselen van een tekenbeet. Het begin net zoals bij de mens, met een aan een teek die vast zit en dan komt er een rondje. Vaak zien we de tekening niet omdat ze ergens op handige plekjes zitten; zoals de oksels, op de borst, in de liezen of in de oksels.

Bij mensen zien we een rood cirkeltje ontstaan als het een tekenbeet is, maar bij paarden kunnen we dat natuurlijk niet zien. Misschien kunnen we er wel een bultje of een korstje zien. Bij paarden zien we dan soms een wisselende kreupelheid en stijven en dikke gewrichten, koorts, gevoelige spieren, chronisch gewicht verlies, sloomheid, gedragsveranderingen, neurologische verschijnselen. De klachten kunnen heel divers zijn. De verklaring voor een verscheidenheid in klachten is, dat er meerdere soorten teken zijn die dit overbrengen. En, er is ook sprake van dat bepaalde muggen deze over kunnen brengen.

Wat voor Tommy heel erg naar boven kwam, waren natuurlijk de wisselende temperaturen. Het opzwellen van de gewrichten komt vaak voor en was gelukkig niet het geval bij Tommy. In zijn geval was het juist zijn koker die eenzijdig op zwol.

 

Helaas waren we met Tom dus te laat om het uit te zoeken. Omdat de bacterie in de rode bloedcellen zit en heel vaak zijn die alleen maar te zien is als er sprake is van een koorts piek. We het over ongeveer 40 graden. Het enige moment dat hij zo hoog was bij Tom was in het begin van het hele verhaal. Hadden ze er toen maar naar gekeken, helaas is er toen besloten om geen onderzoek te doen. Maar nu vind ik dat dus heel erg jammer. (Gevalletje “mosterd na de maaltijd”) Want het had misschien heel veel ellende kunnen schelen.

Hoe nu verder?

Tommy staat nu ruim een week op zijn medicijnen en deze slaan heel goed aan. Hij heeft al ruim een week geen koorts gehad. Ook is de temperatuur heel mooi onder de 38° gebleven en zit bijna weer op hetzelfde als voorheen. Wat ik wel gemerkt heb; is dat zijn koker wel blijft vollopen met bloed. Dat is wel jammer, maar ik kan dit met warm water schoonmaken en de ene keer komt er uit gedroogd bloed uit en de andere keer komt er een beetje vers bloed uit. Het is wel zo, dat als ik dat eenmaal schoon heb gemaakt, de temperatuur dan ook weer zakt.

Ik wil jullie graag bedanken voor al jullie medeleven. Ik weet, we zijn er nog lang niet en we hebben nog een lange weg te gaan. Tom zijn lever moet nog helemaal herstellen. En dan is de vraag of dat er echt sprake is van een auto immuunziekte of dat de Lyme de lever zo ver heeft aangetast. Of dit kan herstellen met de juiste medicijnen, dat zullen we af moeten wachten. Voor nu zorgen we ervoor dat hij zich niet in het zweet werkt. Dit schijnt het herstel van de van de lever in de weg te zitten. Genieten doen we elke dag en ik zie elke dag weer een stukje van de ouwe Tom terug en daar ben ik erg dankbaar voor.

Wil je weten hoe het allemaal begon lees dan dit artikel.

Heb jij nu ook twijfels of kijk je toch nu met een ander oog naar je paard. Laat het hieronder weten en dan kan ik je misschien wat tips geven of misschien heb jij nog wat tips die we kunnen delen.

 

Misschien herken je de volgende situatie. Je gaat naar stal en denkt lekker met je paard aan de slag te gaan. Maar eenmaal aangekomen blijkt je paard een compleet ander idee te hebben. Misschien denk jij dan ook; Mag ik mijn paard bestraffen?

Dit is iets wat mij de afgelopen jaren regelmatig is overkomen en er voor gezorgd heeft dat ik echt niet meer blij was met onze Haflinger. Oké, Haflingers hebben de naam om niet de meest makkelijke pony’s te zijn. Maar ze zijn net als ieder ander dier gevoelig voor jouw eigen stemming. Het klopt in mijn geval dat ik dat jaar nogal wat tegenvallers heb gehad. Waardoor ik fysiek en mentaal echt momenten heb gehad dat ik minder goed in mijn vel zat en daar ligt de oorzaak van het hele verhaal.

connectie, oog voor het paard, paard bestraffen of knuffelenJe beste vriend?

Als je gaat kijken naar de mentale toestand van jezelf en hoe jij met je paard of pony omgaat. Beschouw jij hem dan als je beste vriend en vind je vooral dat hij je aardig moet vinden? Of denk jij nog dat je boven je paard moet staan en dat hij maar moet doen wat jij vindt. In beide gevallen kom je van een koude kermis thuis. Je creëert hier geen betere band mee. Hoe dan wel?

De oplossing is heel simpel. Een dier en dit geldt voor paarden even als honden, heeft regels en structuur nodig, maar vooral een consequente eigenaar/verzorger. Het is niet vandaag wel en morgen niet. Het is niet hard of zacht. Je bent ook niet maar een beetje zwanger. Je zult een lijn moeten trekken met iedereen en je iedere keer weer aan deze regels houden. Hiermee ontstaat er wederzijds respect.

Mag ik knuffelen?

Tuurlijk mag je wel een knuffel geven, maar bedenk je dat niet ieder dier daarvan gediend is. Sommige dieren vinden aanrakingen moeilijk, of juist aanrakingen in een bepaald gebied. Onze Haflinger had moeite met alles wat in de buurt van zijn mond kwam. Nou, dan was het dus zaak om zijn hoofd met rust te laten en hem een knuffel om de nek te geven of liever nog alleen een kriebel. Bij hem gold hoe meer je hem aanraakte hoe onrustiger hij werd. Dit wilde niet zeggen dat hij niet van aanraken hield, maar te veel was niet zijn cup of tea. En daar heb je het al dat woordje Te, dit is nooit goed (alleen in tevreden).

Mag ik mijn paard bestraffen?

paard bestraffen of knuffelen, connectie, oog voor het paardTuurlijk mag je je paard bestraffen en boos worden. Soms kun je niet anders. Ga je dan slaan of schelden. Liever niet.

Volgens Van Dale = be·straf·fen (bestrafte, heeft bestraft) 1straf laten ondergaan; = berispen: iem. voor iets bestraffen; iem. bestraffend toespreken hem de les lezen.

Ook hier moet ik zeggen dat ik een fase heb gehad waarin wij gefrustreerd raakten met het gedrag van onze Haflinger. Met de hulp van een vriendin die zelf al jaren les geeft en bekend is met het inrijden en trainen van paarden. Voor ons was Alvin onze eerste eigen pony en misschien hadden we beter kunnen gaan voor een ouder paard in plaats van een pony van net 3 jaar.

 

Maar nu na al die jaren, kan ik oprecht zeggen dat ik blij ben met de hulp en de investering in de training die wij gedaan hebben. Ik heb de keuze gemaakt om afscheid te nemen van Alvin. Dit was een bewuste keuze die in zijn voordeel was. Hij heeft een plek waar hij goed staat. Nu is Tommy de American Paint Horse in ons leven en maken we een frisse start. Ben ik nog wel eens boos of moet ik mijn paard bestraffen? Oh ja, tuurlijk. Maar ik hoef hem hier niet voor te slaan of te schoppen. Soms kan ik al wegkomen met een stemwaarschuwing of als we helemaal goed bezig zijn, zien we het aankomen.

Je zult misschien denken, hoe kan dit nu? Jij werkt met paarden met gedrag- en gezondheidsproblemen. Dat klopt, mijn kijk op de problemen is ook niet veranderd maar ik ben weer zoveel meer ervaringen rijker die er voorzorgen dat ik de zaken nu beter in perspectief kan zien. Ik besef ook wel dat niet ieder dier hetzelfde is en dat niet ieder mens hetzelfde is, maar er is een overeenkomst en voor mij blijft dit kijken naar het hele plaatje in plaats van alleen naar het gedrag.

Even resumeren:

  • Wees eerlijk naar jezelf. Zit je goed in je vel of heb je een baal dag. Neem dit niet mee. Bedenk dat het misschien beter is om alleen je paard te poetsen of in de stapmolen te zetten. Ga niet rijden of longeren als je echt niet goed in je vel zit. Dit lijdt vaak tot strijd en dan is jullie band de dupe.
  • Hou je van knuffelen kijk dan naar een ander manier of plek. Hou je van kusjes geven of kriebelen aan zijn lip kijk dan of dit lijdt tot frustratie of stimulatie. Wil je quality-time ga dan eens met je paard spelen met bijvoorbeeld een bal.
  • Je paard bestraffen of boos worden is goed als het gaat om het corrigeren van gedrag. Moet dit dan een “foei dat mag je niet doen” worden. Nee, juist niet. Wees direct en consequent. Een dier heeft behoefte aan begeleiding en consequente acties, dit zal leiden tot duidelijkheid en je kunt je paard geen groter plezier doen dan een duidelijke leider zijn.

Wil je meer weten over wat ik doe of hoe ik dingen aanpak dan kun je via onderstaande knop contact met mij zoeken. Ik neem dan zo snel mogelijk contact op. Denk je dat je iemand zou kunnen helpen met mijn verhaal dan mag je hem gerust delen. Wil je jouw ervaring delen dan kun je dat onder dit artikel doen.

Wat is een sensibel paard

Een sensibel paard betekend voor mij een paard wat gevoelig is voor prikkels zowel van buitenaf als in zijn eigen lichaam. Veel van deze paarden worden benoemd als eigenwijs en koppig en zijn schrikachtig of vluchtig. Maar vaak zijn het juist hele lieve, intelligente en gevoelige paarden. Die ook nog eens heel goed zijn in het lezen van onze lichaamstaal. Wat ontbreekt, is vaak de tijd om goed naar een paard in zijn geheel te kijken.

In de menselijke psychologie staat “Sensibel” als volgt omschreven; ‘Sensibiliteit’ of ‘sensitiviteit’ betekent ‘gevoelszin’ of ‘gevoeligheid’. Daarbij gaat het om het gevoel als zintuig, het vermogen iets te kunnen voelen, ergens door geprikkeld te kunnen worden, iets aan te kunnen voelen. Ook in de paardenwereld kijken allemaal iets anders naar de sensibiliteit van de paarden.

Maar waar kijk ik dan naar, vraag je je misschien af. Ik kijk naar het lopen, staan en bewegen van het paard. Hoe ziet zijn vacht er uit en zijn er warmere of koudere plekken op het lichaam. Hier verbind ik geen conclusie aan, het is alleen een bevinding. Als je dit regelmatig doet, leer je iedere verandering in je paard nog sneller te ontdekken. Dit kun je in je voordeel gebruiken bij de training, maar ook om sneller een deskundige op welk gebied dan ook in te schakelen.

Masterclass

Een aantal jaar geleden ben ik naar een Masterclass. Deze werd gegeven door  Alex en Diederick van Silfhout. Deze masterclass droeg als titel “Sensibele paarden & hoe om te gaan met spanning”. Ook zij geven aan dat er meer speelt dan alleen een reactie. Wat voor hen belangrijk was, is dingen doen van uit de ontspanning, maar wel in beweging. De voorwaartse beweging zorgt er voor dat het paard niet in de vlucht modus blijft hangen, maar moet nadenken over wat er gevraagd wordt.

Alex van Silfhout vertelde dat er in de dressuur veel gefokt wordt op een sensibel paard. Hier kun je mooie dingen bereiken, als je weet hoe je een sensibel paard moet behandelen en trainen. Wat niet in houdt dat ieder paard geschikt is voor de top. Ook niet ieder paard wordt speciaal als een sensibel paard gefokt. Veel van hen komen gewoon uit een lijn waarvan men niet weet of er sprake is van een vluchtig of schrikachtig paard.

Ik weet nog dat ik het erg mooi vond om te zien hoe hij vooral hamerde op het loslaten van de mond. Dit werkt een mooie samenwerking in de hand en je hoeft geen strijd aan te gaan om te zorgen dat je paard achter het bit komt. De hals kan mooi rond zijn in een lichte ontspanning en hoeft niet tegen de borst aan gevouwen te zijn zoals we vaak zien bij de Rollkur. Voor mij was deze masterclass weer een herstel in het vertrouwen van de dressuur top. Het is vaak mooi om te zien hoe paarden kunnen zweven en dansen, maar het is nog mooier om te zien dat de weg er naar toe, zonder dwang en drang is.

Linda Tellington Jones

Dressage with mind, body and soulLinda is de ontdekster en ontwikkelaar van de Tellington TTouch Methode en voert dit al meer dan 40 jaar uit in de paarden wereld. Zij heeft al vele malen mogen helpen bij de problemen van top dressuurruiters. Voor mij is zij een voorbeeld van passie en kennis. Zij geeft dit door aan eenieder die dat wilt. Wat ik mooi vind, is het zien van haar werk op top paarden en dan terug te horen, dat waar een paard eerst een slechte score haalde, nu een super prestatie neerzet.

Linda heeft een boek geschreven dat speciaal gericht is op de dressuurruiters “Dressage with mind, body &soul”. Zij heeft dit gedaan met Rebecca M. didier als co-auteur. Het voorwoord is door Olympisch ruiter Ingrid Klimke. In dit boek geeft Linda Tellington-Jones haar visie over de trainingspiramide, maar zij gaat ook in op de mogelijkheden die TTOUCH als aanvulling kan geven op je dagelijkse trainingsschema.

 

Wat kun je zelf doen met een sensibel paard

Kijken en voelen;
Vooral goed kijken. Dit vergt oefening en je moet hier de tijd voor nemen. Hoe langer jij en je paard samen zijn hoe beter je elkaar leert kennen. Hoe beter jij je paard leert kennen hoe minder je paard hoeft te schreeuwen. Je leert de kleine signalen te zien en de scherpe kantjes zullen bij je paard verdwijnen als je er ook iets mee doet.

Trainen;
Je kunt een sensibel paard ondersteunen met verschillende trainingen onder andere Schriktraining. Maar voor een goede begeleiding kun je ook gebruik maken van connectie sessie. Deze is gebaseerd op mijn 3 Pilaren van Balans, met als onderdeel de TTouch. Het is mooi om te zien dat je de pas kunt verruimen. De hals ontspanning kunt laten vinden tussen de oefeningen in je trainingsprogramma door. Het geeft je tools voor en na de wedstrijd. Maar vooral geeft het je de kans om met je sensibel paard te trainen en er het beste uit te halen wat mogelijk is.

Wat doe jij om je paard te helpen als deze sensibel is? Laat een reactie achter onder dit artikel. Wil je zelf aan de slag, download het gratis Ebook en bestel het observatiewerkboek.

 

 

 

Waar  waren we gebleven:

Op advies van de internist is Tommy weer naar de kliniek in Utrecht geweest voor verder onderzoek. De ziekte van Dourine hebben we kunnen uitsluiten. Maar wat heeft mijn paard toch?

De zoektocht wordt steeds lastiger. Er is wederom een Coombs test gedaan en waar deze de vorige keer negatief was is hij nu licht positief. Dit is geen goede voorbode. Na het maken van een echografie van het gebied bleek er geïrriteerd weefsel aanwezig te zijn. Niet alleen in de koker maar ook op de penis met de overgang van het binnenste blad. De vulling van de koker bestond uit oud en zeer stevig geurend bloed te bestaan. Bij nader onderzoek kwamen er kleine zweertjes tevoorschijn. Hierbij was wel direct de vraag of dit zweertjes waren door een bacteriële infectie of juist het begin van tumoren.

Wat zal het toch zijn?

Ik had de keuze uit 2 opties.
1. Tommy mee naar huis nemen en aan de slag gaan met antibiotica voor 14 dagen en dan terug voor controle.
2. Tommy de volgende dag onder volledige narcose brengen voor het nemen van biopten in het gebied.

In overleg met de internist heb ik besloten om Tommy weer op te halen en thuis aan de slag te gaan met de antibiotica. Het zou zonde zijn als we dit niet zouden proberen. De voorwaarde voor het succes van de behandeling was dat de temperatuur onder de 38° zou komen en blijven. Ik kan je vertellen dat dit dus niet is gebeurd. Tweemaal daags meten en hopen gaat beiden niet in de koude kleren zitten kan ik je wel vertellen. Soms werd ik blij gemaakt met 37, 8°, maar vaker was het boven de 38, 3°.

Wat is het moeilijk

Wat is het moeilijk om je paard te zien vechten. Ik heb het geluk dat ik Tommy goed kan lezen. Maar, dit is ook wel een nadeel. Ik zag dat hij niet zichzelf was en veel pijn had. Gedurende al deze maanden heb ik aangegeven dat hij pijn heeft. Niemand wilde iets voor hem voorschrijven omdat dit invloed kon hebben op de rest van het genezingsproces. Eindelijk na contact met de internist en de chirurg, die hem verder gaat onderzoeken, kreeg ik eindelijk Metacam voor Tom.

Wow! Hij kon na 2 dagen ineens weer mee doen en liep mij uit te dagen om te draven door de binnenbak. De volgende dag was er zelfs een explosiemoment en heb ik hem laten uitrazen in de buitenbak. Tot mijn schrik had dit een ander gevolg dan dat ik had gedacht. In plaats van een betere en vrolijke Tommy ging zijn temperatuur als een razende omhoog. Na dat ik dit had besproken met de chirurg ging de kans op goed nieuws heel erg naar beneden. Alles zou afhangen van de controle afspraak.

Wat heeft mijn paard nu toch?

De dag van de afspraak is aangebroken en mijn hart zit al dagen in mijn keel. Goed voor het gewicht van mij, want mijn eetlust was ver te zoeken. Gelukkig had Tommy hier geen last van. Hij moest alle zeilen bijzetten om op gewicht te komen. Hij was inmiddels al meer dan 50 kg afgevallen. Helaas zit daar veel bespiering bij.

Men vroeg wat ik nog met Tommy deed om hem in beweging te houden. Het was eerlijk gezegd een gevecht om hem in beweging te krijgen. Soms moest ik hem dan ook in de stapmolen zetten als hij niet op het land kon vanwege het weer. Hij staat namelijk rondom op ijzers en dan is een nat en drassig land niet bepaald een verstandige keuze. Als Tommy vrolijk was en graag mee wandelen ging dan kon ik ook grondwerk oefeningen met hem doen. Het is zo lief en mooi om te zien dat hij dit zo graag doet. Het doet alleen zoveel pijn aan je hart als je ziet dat het hem zoveel moeite kost.

De controle afspraak

De afspraak in UPK liep toch weer anders dan gedacht. Bij aankomst was de temperatuur van Tommy behoorlijk hoog. Tuurlijk heeft dit veel te maken met de spanning. Helaas was ook zijn hartslag weer gestoord hoog. Ik moest besluiten om Tommy achter te laten en onder volledige narcose te laten onderzoeken. Hij is eerst aan de hartslag monitor gegaan om te kijken wat er met de hartslag gebeurde. Je hebt van die autofanaten die graag bespreken hoe snel de auto van 0 tot 100 gaat. Ken je die? Nu ik heb een paard die binnen een seconde van 0 naar 100 schiet bij stress. Niets nieuws onder de zon voor mij. Hij laat heel duidelijk weten wanneer het voor hem te veel is. Helaas kun je er in geval van onderzoek wel rekening mee houden, maar je moet soms ook doorpakken.

Onder narcose zijn er biopten genomen en ook een nieuwe echo gemaakt. Er was een kleine hoop dat er ergens toch een bacterie aan het vechten was, maar helaas. Deze is niet gevonden. Dit maakt het voor de chirurg niet makkelijker op. Alles wijst naar een vorm van kanker, maar wat? Er wordt gesproken over beginnende tumoren op de penis. Verder zijn er lymfeknopen die ontstoken zijn, of zijn ze Lymfoom aan het ontwikkelen. De biopten zijn genomen en staan allemaal in de rij om bewerkt te worden. Het is nu er op of er onder voor Tommy. Ik hou jullie op de hoogte.

Wil jij meer weten over de manier waarop ik naar mijn paard kijk en daardoor snel veranderingen merk. Neem contact op of download het gratis ebook.

 

 

 

 

Wat heeft Tommy

Wat heeft mijn paard? Soms kom je voor vragen te staan waar je zelf geen antwoord op hebt. Maar nog lastiger is dat de dierenarts je daar ook niet altijd mee kan helpen.

Zo ook bij onze Tommy. Begin augustus had Tommy klachten die begonnen met een koliek aanval. Dit ging gepaard met koorts en een belachelijke hoge hartslag. De dagen erna bleek hij een opgezwollen koker te hebben en nog steeds een hoge hartslag. We hebben constant de temperatuur in de gaten gehouden en die was over het algemeen net boven de 38°C. Terwijl zijn normale temperatuur schommelt tussen de 37, 3°C en 37,5°C.

Hij heeft vochtafdrijvers gekregen en deze deden langzaam hun werk. Maar, toen ik een dierenarts de koker wilde laten controleren met de vraag of hij misschien toch geen antibiotica nodig heeft was zijn hartslag weer 160 en kwam niet lager dan 96. Hierop kwam het advies om gezien de buiten temperatuur (we hebben het hier over de week van de hittegolf) hij met spoed naar de kliniek in Utrecht moest voor verder onderzoek van zijn hart. Nu komt het grappige.

Het verblijf in Utrecht

Eenmaal in Utrecht is zijn gemiddelde temperatuur onder de 38°C en zijn hartslag netjes 36. Snap jij hem, dan ik ook misschien. Hij heeft daar 5 dagen gestaan om te controleren en te observeren. En er waren geen uitschieters. Nu zijn we een maand verder en sinds 2 weken zijn we weer met zo eenzelfde proces bezig. Alleen is zijn hartslag nu rustig. Zijn koker is weer gezwollen en de zwelling zakt langzaam uit naar de buik maar er blijft een zwelling. Ook zijn temperatuur is van de 40,1°C al dagen niet lager geweest dan rond de 38°C ondanks de koortsremmers. Al de hele week heb ik contact met de dierenarts en hebben we wederom bloed laten prikken en hierin zijn geen afwijkingen te vinden.

Here we go again

Nu zijn we weer ruim een week verder en na 1 dag met een temperatuur onder de 38°C zitten we nu weer op de 38.9°C. Dus na heel veel goed bedoelde adviezen ben ik toch wel heel benieuwd wat het kan zijn. En als de zwelling weg is, komt deze dan niet weer over 3 weken terug. Mijn twijfels heb ik neergelegd bij de dierenarts die vandaag overleg zou hebben met de internist.

Ja, en dan, dan ga je toch ook zelf op onderzoek uit en struin je het internet af. Ik kom uit en blijf uitkomen bij de ziekte van Dourine. Het is een zeer besmettelijke geslachtsziekte die overdraagbaar is, maar uitgeroeid is in Europa op een tweetal gevallen in Italië na. Ik heb deze vraag toch maar bij de dierenarts neer gelegd want als niemand weet waar het vandaan komt dan moeten we soms een stap doen naar het onbekende. Niet dat ik hoop dat het dit is, want dan zijn de overlevingskansen voor Tommy heel slecht.

Na overleg met de kliniek in Utrecht wordt Tommy weer opgenomen voor verder onderzoek. De Internist noemt het zoeken naar een dure speld in de hooiberg. Maar wie heeft dit niet voor zijn paard over. Ik snap dat niet iedereen die keuze kan maken en ik ben in de gelukkige positie dat ik dit wel kan doen……

Heeft jouw paard ook weleens vage klachten gehad? Ik lees hieronder graag jouw verhaal.

LEER MEER OVER DE 3 PILAREN VAN BALANS VOOR PAARDEN. WELK EFFECT HEEFT ELKE PILAAR OP HET PAARD. WAT WETEN WE EIGENLIJK VAN PAARDEN?

We weten veel van paarden. Maar soms weten we net niet genoeg. Ik wil graag vertellen over wat voor mij de 3 pilaren zijn voor de balans van het paard.

De 3 pilaren zijn;

Fysiek;

Mentaal;

Gedrag.

Het belangrijkste voor mij is het fysieke, maar ook het mentale en gedrag. Vandaar dat er voor mij er de 3 pilaren zijn. En waarom? Omdat er uit onderzoek en het werk wat ik doe is gebleken dat er een verband is tussen deze 3 factoren en gekoppeld hieraan is de emotionele reactie. Mijn werk is daarom gebaseerd op deze 3 pilaren.

“JIJ WILT TOCH OOK MET JE PAARD WERKEN?”

Fysiek is alles bepalend. Want als een paard kreupel is, dan kun je er weinig mee. In ieder geval niet inzetten waar je waar je hem voor wilt gebruiken. Wat je wel kunt doen is hem ondersteunen.

OBSERVEREN?

“Waarom vind ik het observeren zo belangrijk?”

“Waar kijk ik dan naar?”

Hoe loopt een paard en hoe staat een paard. Hoe ligt een paard enz. Je kijkt naar hoe het beweegt, want dat is wel belangrijk voor wat je er mee gaat doen. Het is daarom wel belangrijk dat hij goed kan functioneren.Ik hoop dat ik vast een kijkje heb gegeven in mijn werk. Maar ik ga in de toekomst nog veel meer vertellen. Neem ook een kijkje op mijn Youtube kanaal.

Met de zomer al volop bezig en de hoge temperaturen hoogtij voeren is het van groot belang dat je paard voldoende water binnen krijgt. Hieronder heb je een korte checklist van zaken waar je aan kunt denken en wat je kunt doen voor je paard.

WIST JE DAT?

  • De normale lichaamstemperatuur van een paard ligt tussen de 37,4 en de 38,0˚C. Tijdens warme dagen mag daar best een graadje of 2 bijkomen, maar als de lichaamstemperatuur van een paard oploopt tot boven de 40˚C dan zullen organen en lichaamscellen hier (vaak) blijvende schade door oplopen.
  • En wist je dat paarden met een roze neus verbrandingsgevaar lopen?
  • Een paard heeft verschillende waterplekken nodig. Hij moet direct kunnen drinken om het vocht tekort aan te vullen.
  • Een paard van 600 kg heeft in rust ongeveer 20 liter nodig en bij hitte of zware arbeid kan dit oplopen tot 50 liter per dag. Kan hij ongelimiteerd grazen dan kan hij redelijk in deze behoefte voldoen, want gras bestaat voor 80% uit water.

WAT KUN JE DOEN ZODAT JE PAARD GENOEG WATER KRIJGT:

  • Hooinet flink natspuiten
  • Laten happen naar stukjes appel in een ruime bak met water
  • Bevroren appel en wortel geven.
  • Extra zout geven in de vorm van een zoutblok.
  • Afkoelen met koud water mag maar ga tussen door ook even wandelen, dan krijgt het lichaam de tijd om dit te verwerken. Anders heb je kans dat de bloedvaten zich gaan sluiten.

HOE BESCHERM JIJ JE PAARD TEGEN DE ZON?

Voor paarden met een lichte of roze neus kun je speciale kapjes vinden die je aan een halster kunt vastmaken. Maar er zijn tegenwoordig ook vliegenmaskers met een kapje verkrijgbaar.

Je kunt natuurlijk ook zonnebrand gebruiken, maar dit moet je een aantal keer per dag doen, want door het grazen wrijft hij het eraf.

STAL VOORZORGSMAATREGELEN:

  • Zorgt dat je stal lekker kan luchten en dat de temperatuur niet te ver oploopt. De ideale temperatuur voor een paard is ongeveer tussen de 10 en 15 graden.
  • Zorg dat de watervoorziening naar behoren werkt.
  • Laat vooral je paard niet te hard werken op het heetst van de dag maar kies voor vroeg in de ochtend of avond.

Laats kreeg ik de volgende vraag van een klant. Mijn paard slaat met het achterbeen. Zij vroeg mij wat zij kon doen aan het feit dat haar paard Dolly slaat met het achterbeen bij het opzadelen. Om te kijken naar wat het probleem kan zijn, zijn we eerst een aantal zaken gaan uitsluiten.

STAP 1

Als eerste stap kijk ik altijd kijken naar het fysiek van het paard. In dit geval had de vrouw al een dierenarts laten komen om zaken uit te sluiten. Zoals een maagzweer en eventuele rugklachten. Er is een zadelpasser geweest en hij heeft het zadel gecontroleerd. De singel was niet het probleem en ook het zadel niet. Maar toch bleef Dolly dit gedrag vertonen en werd zelfs al onrustig als mevrouw met het zadel aan kwam lopen.

STAP 2

Om verder op zoek te gaan zijn we gaan kijken naar het gedrag wat Dolly vertoonde bij het opzadelen. Het begon met het slaan van de staart zowel op de poetsplaats als buiten de stal. Maar eenmaal in de buurt slaat zij met het achterbeen. Verder viel het mij op dat ze al onrustig werd bij het aankomen lopen met het zadel en als ze de kans had draaide ze zich weg.

Deze reactie heeft me aan het denken gezet.

Het hoeft namelijk niet alleen het zadel te zijn. Het is zo belangrijk om een goed zadeldek te hebben en net als wij mensen hebben paarden een dunne huid. Dus, bedenk maar eens hoe gevoelig deze moet zijn als ze een vlieg voelen landen. Door dat we dit vaak over het hoofd zien, missen we ook details die anders niet meegenomen worden in de afweging en het onderzoek.

HET DEKJE

Het dekje of de pad kan ons ook al veel informatie geven, nog voor de zadelmaker langskomt. Kijk maar eens goed naar je dekje of pad. Vaak zie je al goed waar de drukpunten zitten onder het zadel. Maar ook aan welke kant je zelf het meeste druk geeft met je lichaam.

We hebben toen een test gedaan met een ander zadeldek en de eerste reactie was hetzelfde. Maar de tweede poging zorgde voor een kleinere reactie met alleen een zwiep van de staart. Toen hebben we weer het oude dekje gepakt en de reactie was heftiger en zelfs zo dat ze niet alleen ging zwiepen met de staart, maar ook slaan met de benen. Om Dolly weer vertrouwen te geven in het nieuwe dekje hebben we kleine stappen genomen en tussendoor hebben we vooral gewerkt aan de ontspanning van Dolly. Eerst laten ruiken. Weg stappen en weer aankomen. Opleggen en weer weghalen. Dit hebben we uitgebreid met het zadel en later het stap voor stap aansingelen. Nu slaat Dolly niet meer met het achterbeen. Maar blijft Dolly rustig staan en met haar hoofd omlaag.

WAAROM SLAAT ZIJ MET HET ACHTERBEEN?

Wat was het verschil? Er zat een harde rand in het dekje door het zweet en vuil. Het klinkt stom dat je dat niet ziet, maar het zijn dingen die nu eenmaal gebeuren. Wanneer je de dekjes niet regelmatig zelf reinigt, laat reinigen of laat drogen en afborstelen na gebruik dan zal dit helemaal kunnen gebeuren.

Waar let jij op als je een zadel check doet? Ik lees hier onder graag jouw antwoord.

Ik wil je graag meenemen in mijn persoonlijke ervaring met  mijn eigen paard, Alvin. Na een aantal jaren werken met paarden was mijn idee om een paard te nemen en deze te op te leiden zodat ik hem kon gebruikten voor de demonstraties van mijn werk. Maar zoals veel paardeneigenaren weten, loopt het niet altijd zoals we het zouden willen.

Haflinger ruin van 3 jaar, had al een verhaal

Mijn dochter en ik hadden ons hart verloren aan een haflinger ruin van nog geen 4 jaar. Na onderzoek en keuring is Alvin bij ons gekomen. De stal waar Alvin tijdelijk kwam te staan was rustig en we konden gaan werken aan een band met hem. We kwamen snel achter dingen die niet klopte met wat verteld was, maar dat gaf niets want wij wilde met een blanco blad beginnen. Was dit een goed idee, misschien wel of juist niet.

Onveilig gevoel en hoe we ermee om zijn gegaan

wanneer ik met hem bezig was merkte ik dat ik afstand nodig had om mezelf veilig te voelen, terwijl mijn dochter echt alles met hem deed. Dit is niet iets wat bevorderlijk werkt voor een betere band.

Toen we hem verhuisd hadden naar een stal bij ons in de buurt veranderde veel voor hem. De rust die Alvin kon vinden was weg. Maar ook de vele vrije tijd in een paddock en weidegang moesten ingeperkt worden. Ik merkte al snel dat Alvin onrustig werd en gebruikte al mijn tools die ik tot mijn beschikking had. Toch was dat niet genoeg en riep ik de hulp in van een vriendin en trainer.

Vanwege het feit dat ik geopereerd moest worden is Alvin naar mijn vriendin gegaan en heeft zij samen met mijn dochter gewerkt aan een andere manier van met elkaar omgaan. Lees “vooral grenzen stellen”. Mijn operatie viel tegen en hierdoor kon ik weken niets met hem doen of in de buurt komen. Dit heeft onze band in het geheel geen goed gedaan. Weer moest ik opnieuw beginnen met zijn vertrouwen winnen. Het lukte moeizaam, maar Alvin had wat trucjes ontdekt die Alvin bij mij kon uitvoeren, simpel weg omdat ik nog lang niet terug was op mijn eigen lichamelijke sterkte. Met grondwerk oefeningen, aandachtsoefeningen en een andere en bewuster manier van aanraken kon ik weer heel ver komen.

Van dressuur naar western rijden

Inmiddels waren we erachter dat Alvin minder plezier leek te hebben met het dressuur rijden. We hebben toen het besluit genomen om hem western te scholen. Hier was ik zelf al een tijdje mee bezig en voelde mij hier goed bij. Tot onze verbazing pakte Alvin dit zo goed op dat het zorgde voor hervonden plezier in het rijden. Onder het zadel ging alles weer stukken beter.  Dit was echter niet het geval met aan de hand werken en lopen. Zoveel plezier als Alvin leek te hebben tijdens het rijden, aan de hand was hier weinig van terug te vinden. Hierdoor kwam ik op het idee om op zoek te gaan naar een opleiding die mij nog meer tools kon geven om met Alvin te werken. Zo ben ik in 2018 begonnen met de opleiding instructeur paard en gedrag.

Toch tijd voor een ander thuis

In de tussen tijd was ik tot de conclusie gekomen dat het misschien beter was om een ander huis voor hem te zoeken. Een huis waar Alvin vaker en langer lekker kon scharrelen in een paddock of wei. En wat Alvin nodig had was een plek met meer rust en meer ruimte. Dit was voor mij in mijn huidige situatie niet mogelijk. Deze conclusie deed en doet soms nog steeds pijn. Achteraf is het beste wat ik voor ons allen heb kunnen doen. Gelukkig weet ik dat Alvin goed terecht is gekomen en een mooi plekje heeft, dit is iets wat de pijn verzacht, maar het soms voelt het nog als falen. Toch weet ik dat ik de juiste keuze heb kunnen maken door mijn methode (De 3 Pilaren van Balans) toe te blijven passen.

Jou helpen met jouw uitdaging

Mijn focus in mijn werk heeft naast de paarden vooral op de huisdieren gelegen onder de naam TO BE TOUCHED. Maar vanwege mijn persoonlijke ervaring van de laatste paar jaar met Alvin.  Kwam ik tot de conclusie dat ik zeker niet de enige ben die met de band van zijn paard stoeit. Door alles wat ik heb geleerd vanuit mijn eigen verleden en heden, heb ik vorig jaar besloten om mij te richten op de mensen en paarden die moeite hebben met de band. Of dit nu komt door een fysiek probleem als trauma of revalidatie of om dat je op zoek bent naar een andere manier van kijken naar en omgaan met je paard.

Ik wil je heel graag helpen! Want een paard kan niet praten, maar laat zeker zien wanneer er problemen zijn.